Ως αιματοσάλπιγγα ορίζεται η σάλπιγγα (ωαγωγός) η οποία είναι αποφραγμένη (μη λειτουργική) και, μάλιστα, γεμάτη με αίμα. Αντί, δηλαδή, η σάλπιγγα να είναι ανοικτή και διαβατή (όπως θα έπρεπε, ώστε να μεταφέρει το ωάριο εντός της μήτρας), αυτή ‘’πρήζεται’’ και, συνεπώς, δεν είναι σε θέση να μεταφέρει το ωάριο.
Τι την προκαλεί;
Εδώ ξεκινά η συσχέτιση της με την ενδομητρίωση. Ως γνωστόν, η ενδομητρίωση μπορεί να προσβάλλει διάφορα όργανα, τόσο εντός της γυναικείας πυέλου αλλά και εκτός, προκαλώντας διαστρέβλωση της φυσιολογικής ανατομίας λόγω των συμφύσεων που προκαλεί. Μια από τις πιο κοινές εντοπίσεις της ενδομητρίωσης είναι, ως γνωστόν, οι ωοθήκες, οι οποίες βρίσκονται σε κοντινή ανατομική θέση με τις σάλπιγγες.
Η ενδομητρίωση μπορεί να προσβάλλει το κωδωνικό άκρο της σάλπιγγας (αυτό το οποίο καταλήγει στους κροσσούς), προκαλώντας έντονη φλεγμονή, δημιουργία ουλώδους ιστού και, τελικά, απόφραξη. Το αίμα που επιστρέφει από την έμμηνο ρύση δεν παροχετεύεται και ΄΄γεμίζει΄΄ την σάλπιγγα. Σε κάποιες περιπτώσεις, η ενδομητρίωση που προσβάλλει τη διπλανή ωοθήκη (ενδομητρίωμα ή σοκολατοειδής κύστη) μπορεί να πιέζει ‘’από τα εκτός’’ την σάλπιγγα, προκαλώντας απόφραξη αυτής.
Προκαλεί συμπτώματα;
Η απάντηση είναι πως, δυστυχώς, συχνά δεν προκαλεί κανένα απολύτως σύμπτωμα! Αυτό, βέβαια, όπως έχουμε πει και σε άλλα άρθρα μας, συμβαίνει συχνά στην ενδομητρίωση, με τις ασθενείς, ακόμη και με προχωρημένη νόσο, να μην έχουν κανένα απολύτως σύμπτωμα.
Αν προκαλέσει συμπτώματα, αυτά θα είναι ο πυελικός πόνος και, σε σπάνια περιστατικά, εμπύρετο σε περίπτωση επιμόλυνσης της αιματοσάλπιγγας το οποίο μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε σαλπιγγο-ωοθηκικό απόστημα.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η διάγνωση γίνεται με απεικονιστικές μεθόδους, δηλαδή διακολπικό υπερηχογράφημα και/ ή μαγνητική τομογραφία κάτω κοιλίας. Η διάγνωση της απόφραξης της σάλπιγγας μπαίνει συχνά από τη σαλπιγγογραφία, η οποία γίνεται στα πλαίσια διερεύνησης της υπογονιμότητας.
Όπως έχουμε αναφέρει, η υπογονιμότητα είναι συχνή σε περιστατικά ενδομητρίωσης, ακόμη και αν δεν έχουν προσβληθεί οι σάλπιγγες. Φυσικά, η επιβεβαίωση της διάγνωσης έρχεται κατά τη λαπαροσκόπηση ή τη ρομποτική χειρουργική επέμβαση.
Πώς αντιμετωπίζεται;
Σε γενικές γραμμές, μια σάλπιγγα που έχει φτάσει να γίνει αιματοσάλπιγγα, δεν είναι λειτουργική και πρέπει να αφαιρείται (σαλπιγγεκτομή). Σε κάποιες περιπτώσεις που κρίνεται ότι η σάλπιγγα μπορεί να διασωθεί, ο χειρουργός μπορεί να λύσει τις συμφύσεις και να μην αφαιρέσει τη σάλπιγγα (σαλπιγγοστομία) Η παραμονή της σχετίζεται με κινδύνους όπως η εξωμήτριος (έκτοπη) κύηση και η πυελική σήψη. Επίσης, το υγρό μέσα στη σάλπιγγα μπορεί να παροχετευτεί εντός της ενδομήτριας κοιλότητας, δημιουργώντας αρνητικές συνθήκες για τη γονιμότητα, καθώς και κίνδυνο ανεπιτυχών εξωσωματικών επεμβάσεων.
Φυσικά, εφόσον η επέμβαση πραγματοποείται από χειρουργό ειδικό στην ενδομητρίωση, συνοδεύεται από ενδελεχή εκτομή (excision) οποιωνδήποτε εστιών ενδομητρίωσης οι οποίες μπορεί να συνυπάρχουν.
Επίσης, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι, σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να προσβάλλονται ταυτόχρονα και οι 2 σάλπιγγες, με αποτέλεσμα αιματοσάλπιγγες αμφοτερόπλευρα. Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση για τις λεπτομέρειες της χειρουργικής επέμβασης πρέπει να συμφωνείται μεταξύ ιατρού και ασθενούς εκ των προτέρων με βάση μια πλειάδα παραγόντων. Αυτοί έχουν να κάνουν με την ηλικία της γυναίκας, τα κυρίαρχα συμπτώματα και την έντασή τους καθώς και την επιθυμία της για γονιμότητα.
Όπως, λοιπόν, εξηγήσαμε, η συσχέτιση μεταξύ της ενδομητρίωσης και της αιματοσάλπιγγας είναι στενή. Κατ’ επέκταση, η διάγνωση (ή η υποψία) αιματοσάλπιγγας κατά την απεικόνιση πρέπει να θέτει την υποψία ενδομητρίωσης και, τελικά, την παραπομπή της ασθενούς σε ειδικό ενδομητρίωσης.
Εάν έχετε διαγνωστεί με αιματοσάλπιγγα, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Η σωστή αντιμετώπιση ξεκινά με την έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση!